Mijn buik is kapot

Hij is kapot. Mijn buik bedoel ik. Die is kapot. Niet dat hij niet meer naar behoren functioneert, maar er zijn stukjes die gewoon stuk zijn. Kapot dus, die buik van mij.

Vorige week had ik een erg gezellige reünie met de vrouwen waarmee ik een zwangerschapscursus heb gedaan. Daar kwamen ook onze buiken ter sprake en ik deel graag met jullie hoe ik nu naar mijn buik kijk.

Er zijn twee visies op mijn buik. De eerste visie, de belangrijkste, is dat ik trots ben op mijn buik. Het is tenslotte mijn buik die mij drie fantastische kinderen heeft geleverd. Natuurlijk heeft mijn hele lijf hier aan bijgedragen, maar petje af voor de druk die mijn buik heeft moeten ondervinden. Zowel aan de binnen- als aan de buitenkant heeft mijn buik het flink te verduren gehad. En dat is te zien.

Zo komen we direct bij de tweede visie. Mijn buik heeft het zichtbaar zwaar gehad. De huid van mijn buik is rimpelig en ziet er broos uit. En hoewel ik al een tijdje weer op het gewicht zit van de voor mijn zwangerschap, laat mijn buik nog duidelijk zien dat daar ooit meer gewicht zat. En om eerlijk te zijn vind ik in bikini lopen daardoor geen aantrekkelijk idee.

Schaam ik me voor mijn buik? Het eerlijke antwoord is dat ik het niet weet. Zoals gezegd ben ik trots in mijn buik en ik zal het straks in de zomer ook echt niet vermijden om op het strand in bikini te lopen. Maar tegelijkertijd zou ik het ook wel heel fijn vinden als mijn buik weer iets steviger gaat worden. Zowel de huid als de spierkracht, want dat is allemaal naar niveau tuinhekje gezakt.

Sinds afgelopen week ben ik weer begonnen met sporten. Niet om af te vallen, want dat gewicht zit wel goed. Wel in de hoop dat ik mijn buikspieren weer een beetje kan lijmen. Dat ik toch die buik iets minder rimpelig kan maken. En vooral ook iets minder broos, want ik moet er nog een hele tijd mee doen.

Iemand nog goede tips voor oefeningen?


De zwangerschapscursus deed ik bij De Zwangere Zaak in Utrecht en dat was een hele fijne ervaring! #nospon

6 reacties

  1. Marieke

    Wow, het was alsof ik mijn eigen buik zag, mijn eigen tekst las. Inmiddels een buikwandcorrectie, aan elkaar hechten van mijn buikspieren en nog een corrigerende operatie verder, maar mijn buik is nog steeds kapot. Van de ene kant heeeeeeel trots omdat ik 4 prachtige kinderen heb, de andere kant idd schaamte voor de “looks”. Acceptatie is vrees ik de enige manier.

    • Wat bizar, zoveel herkenning. En herkenbaar, trots en schaamte wisselen elkaar af. Ik heb (nog) geen ervaring met de operaties, maar kan me voorstellen dat dat ook wel heftig is om aan toe te geven. Acceptatie en liefde, dat zijn de keywords 💪🏻!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.