Hoe thuiswerkt dit eigenlijk?

Het grootste gedeelte van Nederland, en nog wel ver daarbuiten ook trouwens, heeft er nu mee te maken: thuiswerken. En veel van die mensen hebben niet alleen thuiswerken, maar ook thuiskinderen. En dat kan een ingewikkelde combinatie zijn. In het kader van best practices delen, hierbij mijn verhalen van twee ingewikkelde periodes.


2020 Corona crisis

Zoals jullie van de week konden lezen hebben wij niet alleen drie kinderen de hele dag thuis, maar heeft de tweeling ook nog eens de waterpokken. Dat is een complicerende factor kan ik je zeggen. Niet alleen werden we van de week getrakteerd op een nachtrust van maximaal 4 uur. Ze zijn ook overdag iets minder zelfstandig en gezellig dan normaal. Als ouders zijnde thuiswerken is dan best een uitdaging kan ik je zeggen.

Het goede nieuws is: so far so good. We zijn al drie hele dagen onderweg en we redden ons best. Wij werken allebei aan de keukentafel, die bij ons in de woonkamer staat. We spreken per tijdsblok af wie er hoofdverantwoordelijk voor de kids is. Ondertussen kan de ander dan redelijk ongestoord werken. Calls en andere belangrijke gesprekken doen we wel even op zolder, zodat er niet de hele tijd een kwijlend kindje door het beeld komt. Tijdens de slaapjes (we hebben er meestal nog twee van anderhalf uur per dag) kunnen we allebei lekker doortikken.

Best practice

Wat is dan de best practice hier? Dat kinderen verbazingwekkend zelfstandig kunnen zijn als je voldoende speelgoed neerzet, een Disney+ abonnement aanschaft en ze af en toe een rondje mee naar buiten neemt. De oudste vermaakt zich overigens opperbest met zijn huiswerk, dus daar hebben we eigenlijk geen kind aan. Het is vooral de tweeling, ze zijn tenslotte net een jaar, die aandacht vragen. Af en toe kruipen ze op schoot terwijl we bezig zijn. Op de foto bij deze blog zie je een van de kleintjes die meekijkt bij de virtuele XKE, een event om kennis te delen van mijn werk.

Wat eigenlijk de belangrijkste tip is: communicatie! Het is misschien een enorme open deur, maar daarom niet minder belangrijk. Want we hebben allebei veel werk, maar in deze tijden moet je soms even iets laten zodat de ander iets kan doen. Maak dit bespreekbaar.

Misschien gaan wij nog in shifts werken, dan laat ik het jullie weten natuurlijk. Vooralsnog zijn we verbazingwekkend productief met drie kinderen om ons heen. Weer wat ontdekt over onszelf.


2016 EMBA crisis

Oke, to be fair. Het was geen wereldwijde crisis. Het was misschien zelfs helemaal geen crisis, al voelde dat op heel veel momenten wel zo. Terugblik naar het voorjaar 2016: ik was een alleenstaande moeder van een ventje van krap tweeënhalf jaar en was toegelaten tot een behoorlijk zware studie. Naast een fulltime baan en de zorg voor de kleine man had ik eigenlijk niet heel veel tijd over. En toch kwam er kwam wel een studielast van tenminste zestien uur per week bij.

Natuurlijk is dat anders dan overdag thuiswerken met drie kinderen om je heen. Ook toen heb ik geleerd om heel zorgvuldig met mijn tijd om te gaan en dat is dan ook de boodschap die ik over wil brengen. Mijn dag deelde ik in tijdsblokken met een hele bewuste focus. Zo was bijvoorbeeld tussen 17:30-19:30 voor mijn zoontje en het huishouden. Dan nam ik geen telefoon op, bleef de laptop uit en had ik volle aandacht voor de kleine man. Erna kwam mijn schoolwerk op tafel en zat ik tot in de late (of vroege?) uurtjes achter mijn huiswerk.

Een week heeft zeven dagen

Wat ook enorm hielp, was om de week niet te bekijken als 5-2 maar als 7. Daarmee wil ik zeggen dat het best oké is om nu doordeweeks iets minder uren te maken en dat in het weekend in te halen. Het klinkt ongezellig, maar ik kan je vertellen dat het meer rust geeft om op zaterdag nog een paar uurtjes te werken dan om op woensdag nog tot midden in de nacht achter je laptop te zitten. Laat het idee van werkweek en weekend even los, het mag best door elkaar heen lopen in deze periode. Het is crisis, niemand neemt je iets kwalijk.

De studie duurde totaal twee jaar en een groot gedeelte heeft absoluut gevoeld als een quarantaine. Ik ging dan wel gewoon naar kantoor om te werken, maar verder had ik mijn sociale leven naar een minimaal punt gebracht. Dat is vergelijkbaar met deze situatie en hoewel ik had gedacht dat moeilijk te vinden, is het me alles meegevallen. Het heeft me vooral geleerd dat onder druk tijd ineens heel vloeibaar kan worden. Als je door druk van buitenaf gedwongen wordt om bewuster met je tijd om te gaan, dan wordt je ineens super efficiënt en dat is best een lekker gevoel.

En al voelde dat tijdens die twee jaar lang niet altijd zo, als ik nu eraan terugdenk kan ik alleen maar zeggen: ik ben er niet slechter of minder efficiënt van geworden.


Pino

Misschien hebben jullie geen Pino aan deze info, maar ik wilde toch even delen dat ik denk dat we het allemaal gaan redden. Dat thuiswerken dan he, verder geef ik geen garanties. Jij, jullie, hij, zij, wij, allemaal gaan we het redden. Want weet je, als we nu allemaal wat bewuster met onze tijd en aandacht omgaan dan is de wereld eigenlijk niet eens zo slecht af.

En de schermtijd van je kinderen verhogen in deze crisis periode is echt niet slecht. Toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.